باید در قبال آینده اطفال معصوم جامعه ما مسئولانه برخورد کنیم.

آیا آینده آنها چگونه خواهد بود؟ اراده سیاسی بخاطر قطع جنگ و یا هم کاهش حوادث تروریستی در داخل خاک افغانستان وجود ندارد. از همین سبب باید راه های بدیل جهت حداقل ساختن خسارات این حوادث بر قشر آسیب پذیر جامعه افغان یعنی اطفال و زنان را طرح و تطبیق نمود.

بناء باید خطرات تهدید کننده زندگی آنها را شناسایی نموده و در رفع آن گام های عملی برداشته شود و این امر حیاتی برمیگردد به طریقه های ساخت آینده توسط روشنفکران و تحلیل علت و اسباب پدید آورنده این خطرات و اینکه دانشمندان و انسان های آگاه چگونه و چطور اسباب انتقال تجربه های خود و دیدگاه های شان به زندگی را به سایرین انتقال دهند. طرح خویش را در لینک ذیل با شما درمیان میگذارم: 

https://drive.google.com/file/d/1JkkVUt9TRlmCJdXUEZlMezxR7ZclaGpw/view?usp=sharing