تعريف بازاريابي:  انجام تمام فعاليت هاي معاملاتي است كه در نتيجه آن محصولات زراعتي و مالداري (خوراكي/غير خوراكي) بعد از جمع آوري از محل اصلي توليد (مزرعه/ فارم) به جريان افتيده و بعد از علاوه شدن انواع ارزش روي آنهاربه مصرف كننده نهايي ميرسد و بعضي نيازمندي هاي آنها را مرفوع ميسازد.

هدف اساسي بازاريابي: تشخيص نيازها و يا تقاضاي مشتري هاي احتمالي در ماركيت ، عرضه محصولات مطابق تقاضا و نيازمندي هاي مشتري ها با كيفيت مناسب و نرخ مناسب در محل مناسب و وقت مناسب، اقناع به موقع ضروريات و يا تقاضاي مشتري ها و حصول رضايت آنها.

ضرورت بازاريابي: توليد و بازاريابي دو رخ يك سكه هستند،.

اهميت اقتصادي بازاريابي: علاوه نمودن ارزش ( به چهار شكل : ارزش شكل، ارزش وقت، ارزش مكان، ارزش تصرف) بازيگران اصلي  ارزش افزايي: جمع كننده هاي محلي، پروسس كنندگان، عمده فروشان، پرچون فروشان، مصرف كننده ها قابل تذكر است ارزش علاوه شده روي محصولات در بسياري موارد بيشتر از ارزش محصول در دروازه مزرعه است. فراهم نمودن زمينه اختصاص در توليد و تقسيم كار. تخصيص موثر منابع براي توليد، توسعه شهري و روستائي،  افزايش استخدام، انكشاف سيستم ترانسپورت (حمل و نقل).

مشتري كيست؟ افراد و خانواده ها، سكتور صنعت و خدمات، حكومت.

نتيجه بازاريابي: اقناع تقاضاي مشتري ها، رشد سريع اقتصادي، بلند رفتن سطح درآمد و رفاه مولدين و واسطه هاي  بازاريابي.

شرايط لازم براي موفقيت يك نهاد تجارتي/معاملاتي: ١) برقرار ساختن رابطه خوب با مشتري ها از طريق عرضه محصول با كيفيت و نرخ رقابتي در وقت و محل مناسب، ٢) تضمين دسترسي مشتري به محصول و خدمات بهتر با نرخ مناسب وقت مناسب و جاي مناسب ٣) تضمين كيفيت محصول مطابق به سمپل و ليبل،٤) عرضه خدمات بعد از فروش در صورت تقاضاي مشتري